نخـــــــــــوانــــــــــدم درس مشق دلبـــــــــری را

نه سیحـــــــــــر و جــادو و افسونــــــــــگری را

اگـــــــــــــــر دل مثل آهن سخت سنــــــگ است

کســــــــــــــــی یادم نداد آهنگــــــــــــــــــری را

خطا کــــــــردم که دل را با نگاهت آشناه کـــــردم

نفهمیدم شکستم دل٬ غـــــــــرورم را فـــدا کــــردم

خطا کــــردم درآن لحظه که افتادم به دام تــــــــــو

نشستــــــم درسر راهت چه بیهوده وفا کـــــــــردم

خطا کردم چرا که آتش عشقت به پا کــــــــــــردم

به پاس دل سپردن من دل خــــــــــود را فدا کردم

خطا کردم نسنجیدم دلم را با تـــــــو آشنا کـــــردم

به پای عشق رویایی چه حسرتها نگاه کــــــــردم

خطاکردم چرا باور نداری من پشیمانــــــــــــــــم

برای زندگی بی عشق با دل وعده ها کـــــــــردم

خطاکردم نبودم لحظه ای هرگز به یاد تــــــــــــو

ببخشایم دل پاکم٬ ...... من اشتباه کردم . 

کاش بــــــــــــــــــودی تا دلــــــــــــم تنها نبـــــــود

تـــا اسیر قصه فــــــــــــــــردا نبـــــــــــــــــــــــود

کــاش بــــــــــــــــــودی تــا بــــــــــــرای قلب مـن

زنـــــــــــــدگی انــگونــــه بـــــــــــی معنا نبـــــود

کاش بـــــــــــــــــودی تـا لبانـــــــــــــــی سرد من

قصه گویــــــــــــــــی قصــــه دردت نبـــــــــــــود

کــاش بــــــــــــــــــودی تـــا نیگــــاه خستـــــه آم

بــــــــــــــی خبر از مـــــــوج و از دریــــا نبـود

کاش بــــــــــــــــــودی تا زمستانـــــــــی دلــــــم

این چنین پـُــــــــر سوز و پُــــــــر ســـــودا نبود

گفتــــی که مـــــرا دوست نـــــــداری گیله ای نیست

بینـــــــی مــــــــــــــــن و عشق فاصــــله ای نیست

گفتم که صبر کن کمــــی گـــــــــــــــوش به من کن

گفتی که باید بــــــــــــروم حــــــــــوصله ای نیست

گفتی که کمی فکر خــــــودم باشــــــــــــم وآن وقت

جزعشقی تــــــــــو در خاطرمــن مشغله ای نیست

رفتــــــــی و خـــــــــــــــدا پشت پناهت به سلامت

بگزار بسوزد دل مــــــــــــــن مســه اله ای نیست

مــــــــــن درد تورا از دست آسان ندیــــــــــــــــــهم

دل پــــــــــرنکنم ز دوست تا جان ندیــــــــــــــــــهم

از دوست بــــــــــــــــــــــــــه یاد گاری دردی دارم

آن درد را به صد هـــــزار درمان ندیـــــــــــــــــهم

کاش قلبــــــــــــــــــم درد پینهانــــی نــــــــــداشت

چهره ام هـــــــــــــــرگز پــــــریشانی نــــــداشت

بـــــرگ هایً آخیـــــــر تقـدیــــــــــــــــــــم عشق

حـــــرف از یک روزی بارانـــــــی نــــــــداشت

کـــاش مـــــی شــــــــــــــود راه سخت عشق راه

بی خـــــــطر پیمود و قـــــــــــربانـــــی نــداشت

                   لحظه هایـــم را فقد با یاد تـــــــوسرمی کنـــــــم

خستگی های دلــــم را سبت دفتر مــــی کنــــــم

درخــــــزان دوریت ای نـــــــــوگل زیباه عشق

من شقایق های دل را بی تـــو پرپر می کنـــــم

آوالین باری که دیـــــدم رخ رعنای تــــــــــورا

عهد بستــــم که ببوسم لب زیبـــای تـــــــــــورا 

هــــــــــرشپ به ماه دیده تــــــــــــــورا یاد می کنم

با مه فسانـــــــــه گفتــــه و فــریاد می کنـــــــــــــم

شایـــــد تــــــــــوهم به ماه ماه من کنی نــــــــــگاه

بااین خیال خاطـــــر خـــــود شاد مـــی کنــــــــــم

هم صــــــدای با وفای مــن بیاه

آشنا با غصه های مــن بیاه

مانده ام در کوچه های بی کسی

ای عزیزی آشنا یً من بیاه

به غم کسی آسیرم که ز مـن خبــــــــــر نــــــدارد

عجب از مـحبت مـــــن که بــــه او اسر نــــــدارد

غلط است هــــــر که گــــوید دل بــه دل راه دارد

دل من ز غصه خــــون شد دل او خبـــــــر ندارد

 

می رسد روزی که بی من روز ها را سر کنی

می رسد روزی که مــــرگ عشق را باور کنی

می رسد روزی که تــــــنها در کنار عکس من

نامه های کهنه آم را یک به یک از بـــــر کنی

مرا از اینکه می بینی پریشان ترچه می خواهی؟

ازاین آتش به جزیک مشت خاگسترچه میخواهی؟

من از اوج نگاه توبه زیـری پایت اُفتـــــــــــادم

بیا این اوج این پرواز این هم پر چه میخواهی؟

مرا بی خود به باران می بری با مستً چشمت

بیا این چشمها این گونهای تر چه میـــــخواهی؟

برای ادعای عشق اگر این سینه کافـــی نیست؟

بیااین تیغ این شمشر این هم سر چه میــخوای؟

مــــــرا کافیست تاوانی لبانت بوسه ای زخمی

از این ضحاک درخون مرده آهنگرچه میخوای؟

تمام این غزل با خـــــــون رگهایم نسارت باد

بگودیگر عزیزمن بگو دیگرچه میـــــــخوای؟

باغ ستاره خالی

بیگانه با خودستم از دیگران چه گویم

دردست سر نوشتم ازاین وآن چه گویم

مهتاب پشت ابروخورشید بی سخاوت

باغ ستاره خالی از آسمان چه گـــویم

از سبزی بهاران با آن شـــــکو زیباه

با برگ های زرد فصل خزان چه گویم

مرزاست مرز رفتن بندست راه پـایش

در پشت مرزهایم از پیکران چه گویـم

جاری ست درسرشتم درد همیشه پـیدا

خاموش ره سپارد ازاین روان چه گویــم

پیوسته در گریزم از شهر آشنـــــایًی

تنها دراین جهانم از دوستان چه گویــم

پــــــــــــــــــــــــــــایــــــــــــــــــــان

سرزلفت پیچ

سرزلفت پیچ و تــــــــاب داره امشب

رخت مایل به مهتاب داره امشــــــب

بیا جانا دمی باش در کنــــــــــــــارم

دو چشمم قطره خونـــاب داره امشب

گهی گریم گهی خندم بحالــــــــم

نمیده درد بی میلی مجالـــــــــــــــــم

اگر پرسید کسی حالی دلــــــــــــم را

زدرد هجر تو بسیار بنالــــــــــــــــم

پــــــایـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــان

در اینجا   

در اینجا در مزاری بیــکسی هــــــــا

همیشه گریه کردم گـــــریه کـــــــردم

اگر این شبی تـــــــــــار پایان داشتی

کسی را درد من بـــــــریـــان داشتی

همی کردم مناجات پیشی خـــــدایـــم

دو چشم پر حسرتم گـــریــان داشتی

اگراشـــــکم شـــــود درمـــــان دردم

اگر داری نظـــــــــر بر رنگ زردم

کنم جانم فدای نام مـیــــــــــــــهـــــن

همین فردا بسویش باز گــــــــــــردم

شفق از پشته تپه میزنه ســــــــــــــر

غم از برج بالا می زنه ســـــــــــــر

اگر روزی بیایی در کنـــــــــــــــارم

چمن راگل زیبا می زنه ســـــــــــــر

پــــــــایــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــان

درین غربت

درین غـربت ســـــرا بیمــــار و زارم

به گنج بیکسی زار و نـــــــــــــــزارم

بیا جانا شبی حـال دلـــــم پــــــــــرس

دمی تسکین شود  درد هـــــــــــــزارم

درین غربت سرا گم کرده خـــــانـــــه

غم مارا در انجاکس نــــــــــــــــدانـــه

اگر دوستی بیاید پیشی رویـــــــــــــــم

کشم آهی زبیداد زمــــــــــــــــانــــــــه

اگر روزی ببینم در وطـــــــن جــــان

کنم سجده تورا یاری عـــــــــزیـــــزم

جهان را یخ گرفت از آه ســــــــــردم

زمین لرزید از این فـــــریــاد و دردم

پــــــــــــــــــــــــــــــــــــایــــــــــــــان

دریـــــــــــــا برای مرگ

دریا برای مرگ پرستوی مـا گریست

با من برای غربت هردوی ماگریست

چندی برای رفتن و بر گشتن مـــــدام

اینک برای ختم تکا پوی ما گــریست

خندید در برابر آیینه هـــــــــا کــــمی

با چهره ها نساخت و ازسوی ماگریست

دستان تو چراغ محبت خموش کـــرد

تاریک شد چو خانه جادوی ما گریست

شادی وغم که سکه ی یکرو نمی شود

این سو خنده روی به آن سوی ما گریست

پــــــــــــــــــــــــــــایـــــــــــــــــــــان

بیا دارم بزن دختر

گرازمرگ کبوترمی شودحال شما بهتر

به مرگم راضی ام آری بیا دارم بزن دختر

بیا دارم بزن بانو که تنهاجرم من این است

برایت دوختم از تکه های آسمان چادر

بیا دارم بزن یکشب به دور از چشم آدم ها

بتار گیسویت در آستان ماه و نیلو فــر

مرا اعدام کن اماه غزلهای مرا بنویس

که از آن می وزدیک آسمان سبزپیغمبر

شمالی ام سراپا تاک پردازغزلـــهایت

بزن آتش که تاصبحی شوم از ریشه خاگستر

منم شهمامه جان صلعال رنج سالهای تو

به پایت میروم تا (جاغوری)برمن شود محشر

پـــــــــــــــــــــــــــایـــــــــــــــــــــــان

عطــــــــــــــر صدای تو

پس از باران که جاری می شود عطری صدای تو

پرستوازغزل لبریز می گردد برای تــــــو

صدایت می وزد در آیه های سبز بارانــی

فرامی خواند ام هرلحظه سمت کربلای تو

کرشنامی شوی در معد آشفته روحـــــــــم

بهاری می شوم در پرتوگرم ودای تـــــــو

سفر داری هوا ابریه است تا آخیر دنیــــا

تعارف کن که تامن هم بیایم پا بپای تــــو

پرستوی که افتاده کنار مرز چشمـــــانت

تمام آسمان را پر کشیده در هوای تــــــو

پــــــــــــــــــــــــــــایــــــــــــــــــــــــــان

کنار مرز چشمانت

کنارمرز چشمانت دلم افتاده دیـــــــــوانه

مراقاچاق آورده بگو تا رد شوم یــــا نـه

هوایت مرزی یونان ودل من آرزو دارد

به آتین قشنگ چشم زیبای تـــــو گاشانه

فدای رقس تابستان چشمانت که در باران

تعارف می کند بال پریدن را به  پروانه

تعارف می کند سیب وعسل درسفره مخمل

به لبخند سحر غمهای دل رامی کشد  شانه

بیبن دیوانه جان در شهر چشمان تو می پالم

به سمت شرقیی آن در کنار سیب و گل خانه

غزل های ترادر کوره سوزان دست و پس ازآن

برای دست و پایم ریخته زنجیر و زولانه

پـــــــــــــــــــــــــایـــــــــــــــــــــــــــان

رود مــــــــــــــــــیر.

کنار رود میرقصد غزل دریاد روی تو

پرستومی تپدیک آسمان در جستوی تو

کدامین اپر پاشیده خیالت را دراین ساحیل

که از امواج دریا می تراود عطر و بوی تو

بیایی ماه روشن را برایت وام میگیرم

در ابعاد دل عاشیق بیاویزم به موی تو

بیایی تا تقاطع سپیده  با تو خاهم رفت

تمام دشت هاراپا بپای آروزوی تـــــو

به لبهایت اگرجاری شود شعر قشنگ من  

بیگرم ازهلال ماه نو طوق گلو تــــــو

دلم را درمیان پرتیان شعر پیچیـــــدم

شبی نزر سرت کرده فرستادم به سوی تو

پــــــــــــــــــــــایـــــــــــــــــــــــــــان

هندوی نازنینم

هندوی نازانینم پیچیده در ســـــــتاره

مهتاب را کشیده انگار در اجــــــاره

ساری گرفته برتن از کهکشانی آبـی

چادر گرفته برسراز ابر تـــکه پاره

طرح دلش کشیده ازآب و رنک باران

یک سیب زخم خورده درخرمن شراره

عاشق میانی چشمش میخوند هرسحرگاه

آندوه خفته آش راتا آخرین شمـــاره

هندوی نازنینم می آورم بـــــــرایت

از لاله هایی الوان پازیپ و گوشواره

پــــــــــــــــایـــــــــــــــــــــــــــان.

به این گرمی

به این گرمی که چشمان شما پیچیده در جادو

میان جنگل سبز نگاهت خفته صدآهو

نگاهت آبشاری میشود انگارمی رقصد

کنار رود نیلو فرهزاران دخترهندو

دل من آسمانی می شود مهتاب پردازت

ستاره نامه های نا تمام من برای تو

پس ازتا بیدن چشم توتعریف دلم این است

گلی سرخی که پیچیده بدورقامت ناجور

تومی تابی ولی حس می کنم ازناز چشمانت

صلیب مرگ من افتاده دردست شما بانو

دلم را قالی سرخ قدمهای تومی سازم

اگر روزی گل پیراهنت بر من زند سوسو

پـــــــــــــــــــــــایـــــــــــــــــــــان

اگرمی دانستی

اگرمی دانستی که چقدر دوستت دارم  سکوت را فراموش می کردی

تمام ذرات وجودت عشق را فریاد می کرد

اگرمی دانستی که چقدر دوستت دارم  چشمهایم را>==>می شستی

و اشکهایم رابا دستان عاشقت به باد می دادی

اگرمی دانستی که چقدر دوستت دارم  نگاهت را تا ابد برمن می دوختی

تامن به سکوت نگاه تو

رازهای یک عشق زمینی را با خود به عرش خداوند ببرم

آی کاش می دانستی آی کاش آی کاش

اگرمی دانستی که چقدر دوستت دارم  هر گزقلبم را نمی شکستی

گرچه خانه شیطان شایسته ویرانی است

اگرمی دانستی که چقدر دوستت دارم  لحظه ای مرا>==>نمی آزردی

که این غریبه ی تنها جز نگاه معصومت پنچره ای

و جز عشقت بهانه ای برای زیستن ندارد

ای کاش می دانستی ای کاش

اگرمی دانستی که چقدر دوستت دارم  همه چیزرا>==>فدایم می کردی

همان چیزها که یک عمربخاطرش رنج کشیده ای

وسالها برایش گر یسته ای

اگرمی دانستی که چقدر دوستت دارم  دوستم >========>می داشتی

همچون عشق که عا شقانش را دوست دارد

کاش می دانستی که چقدردوستت دارمو مرا از این عذاب رها می کردی

ای کاش تمام این ها را می دانستی

ای کاش ای کاش......

پایان.

می گوئ باران را دوست دارم آماه با چتربه زیری آن میروی

می گوئ گل را دوست دارم آماه آن>==>را از شاخه می چینی

می گوئ (طوطی) را دوست دارم آماه آنرا را درقفس زندانی مکنی

آنگاه می خوهی نترسم وقتی به من مِگی>===> دوستت دارام

پایان

پیرآن نیست که بر سر بزند موی سفید

هرجوانی که بدل عشق ندارد پیر است

پایان

تو آن شمع شب افروزی نبودی

بهارو عید و نوروزی  نبودی

هرآنچه فکرمیکردم دیدم آخیر

توهم آشی دهن سُوزی نبودی

پایان

کمکم کن آسمان دیگه وقتهً رفتن است

وقت دل بریدن ولحظه گزشتن است

کمکم کن آسمان میخام از اینجا بیرم

هم از این شهرشلوغ هم از این دنیا بیرم

بیرم اونجائ که باز روز شان آفتابی است

شبهائ شان خوب و قشنگ آسمان مهتابی است

پایان

باورم نیست که چشمی نگرانم مانده است

رد پائ زمن وهم سفرانم >==> مانده است

مشکی از چشمه زمزم برسانید>==> به من

چارده قرن عطش روئ لبانم مانده است

بازآمد خبرازهم>===> سفرآتش و دود

لائ هرصخره بگردید نشانم مانده است

ازشابی جادو نه پُِرسید که دیگریادم نست

که دیگرحنجرائ تا که بخوانم مانده است

ما که آرش نشدیم آخیرای مردوم خوب

روی دستم فقط آن تیرو کمان مانده است

غزل سرخ دل سوخته ی ما ای دوست

یادگاری که از آن هم سفرانم مانده است

پایان

در کشور عشق هیچکس رهبر نیست

هیچ شاهئ به گداه>==> سرور نیست

گفتی=گفتم

گفتی که می بوسم تو را  گفتم تمناه می>==> کنم

گفتی اگر بیند>==> کسی  گفتم که>=> حاشا می کنم

گفتی ز بختی بد اگر٬ یگان رقیب آید ز در

گفتم که با افسون گری اورا زسروامی کنم

گفتی که تلخی های می گرنا گوار افتد مرا

گفتم که بانوشی دلم آنرا گوارا>=>می کنم

گفتی که چه می بینی بگو درچشم چون آینه ام

گفتم که من خودرا دراوعریان تماشا می کنم

گفتی که از بی طاقتی دل قصد یغما می کند

گفتم که با یغما گران باری  مدارا می کنم

گفتی که پیود تو را با نقد هستی می خرم

گفتم که ارزان تر ازاین من باتو سودا می کنم

گفتی اگر ازکوی خود روزی تورا گویم برو

گفتم که صد سالی دیگرامروز و فردا می کنم

گفتی اگر از پای خود زنجیرعشقت وا کنم

گفتم ز تو دیوانه تر دانی که پیدا می کنم

پایان.

قفس داران

قفس داران سکوتم را شکستند  دل دائم صبورم را شکستند

به جرم پا به پای عشق رفتن  پرو بال عبورم را  شکستند

مرا از خلوتم  بیرون کشید ند  چه بی پروا حضورم را  شکستند

تمنا در نگاهم موچ>=> می زد  ولی رویائ  دورم  را شکستند

                        پایان.

دوستت دارم

ای کتنها بها نه برای زنده بودنم نفس کشیدنم دوستت دارم

ای امیدو اروزی من دنیای من>>==>دوستت دارم

ای توبه زیبای یک گل سرخ،به پاکی یک چیشمه زلال،

به لطا فت باران دوستت دارم

ای تو فصل بهارم،همیشه یارم،همدم این دل پاره پاره ام

دوستت دارم

ای تو طلوع زندگی ام، ناجی لب تشنگی ام دوستت دارم

ای تو عشق زندگی ام، همیشگی ام،ماندی ام دوستت دارم

دوستت دارم و خواهم داشت ای که تو لایق دوست داشتنی

به خا طرت جانم را،زندگی ام را فدایت می کنم،نثارت میکنم

دوستت دارم که چیشمایم راقربانی>=> نگاهت میکنم

اگرمی گویم که دوستت دارم از>=> ته دیلم می گویم

از تمام وجودم می گویم! باوار کونی یا نکونی یک کلام

دوستت دارم،>>=======>> ،دوستت دارم

 

خدا نکنه خدا نکنه دیده جان

مره از تو جُودا نکنه دیده جان

جُودای یک دو روزپروا نداره

جُودای سال و ماه نکنه دیده جان

پــــــــــــــــــــــایــــــــــــــــان

(طوطی)

من عاشقم، مرا غم ساز گار است

تو معشوقی، ترا با غم چکار است

خیال انگیز و رویا>=>پروری تو

زهرچه در جهانه>==>برتری تو

گل سرخی،شقایق>==>یا لاله تو

از انچه مینمای>==> سرتری تو

دلم را غنچه کن>==>گرمیتوانی

جیگرخون کردنی(عباس)هنرنیست

 

اگرچشمات پرسید>====>>بگوندیدمش! اگرگوشت پرسید>===>>بگونشیندمش!

اگر پایت سوست شود>=>بگوماله زعفه  ولی اگردلت ریخت به خودت دورغ نگو

که دوستم نداری (زیباه جان)

پایان

<<=================+=================>>

به آن نازی

به چشمانت که رنگ آبی دریاست

به آن نازی که در چشم تو پیداست

به آن لبخندت که چون لبخند گلهاست

به رخسارت که چون مهتاب زیبا ست

به گلهائ بهار عشق و>===> مستی

به قرانی که آنرا>===>می پرستی

قسم ای نازانین تا>===> زندا هستم

تورامن دوست دارم>===>می پرستم

درون گلبه تاریک>>===> و تارم

تویی تنها چراغ روز >>===> گارم

کبوتر های شعرم تیر>==> خوردن

نمی بینی که عمری بی>===> قرارم

پایان.

پرسیدن عشق

عشق نمی پرسه که تو کی هستی

فقط میگه تومال>===> من هستی

عشق نمی پرسه اهلی>=> کجای

فقط می گه در قلب من>=>هستی

عشق نمی پرسه تو چیکار  میکنی

فقط میگه تو باعث میشی قلب من

به ضربان بیفته

عشق نمی پرسه چرا دور هستی

فقط میگه همیشه با من هستی

عشق نمی پرسه که دوستم داری

فقط میگه دوستت دارم!!!!!!!!!!

دو  چيم  تو

   دو  چيم  تو  آفتاوی  بی   زواليم

   تو ره ديد غرق کوتو شود سياليم

   چی  ايکمت  دشت  ماخای لبايت

   که پور گول گشته گولزار خياليم

 

   کوجايی   يار  کم  پيدای   آشيق

   مزه دار از تو شود دونيای آشيق

   بليبور  ده  بانه  توغ   کيده   تو

   سر و جان و  ديل  شيدای آشيق

 

   قد از تو خوی کيده جان و ديل مه

   تويی  موشکيل کشای موشکيل مه

   بليبور  خال  کومه    تو   شيری

   کول  بود  و  نبود  و  آصيل  مه

شینگ قچر داری گولی مه 

لچگ  شینگ قچر داری گولی مه

اجب  باریگ  کمر داری گولی مه 

نه موگیم توره از زخمای دیل خو

تو خواز دیل خبر داری گولی مه

  مريض تفت دل استوم  

   ديراز   اوفتاده    روی   بيستر   استوم

   مريض   تفت  ديل  ـ  درد  سر   استوم

   دم    موردو    اگه   رويت   نه  بينوم

   قسم    موخروم     شيّد  اکبر   استوم

 

   لاته   خو   تر  کو بيل شيفت قچر  مه

   تَو يم    ره   کم   کَنو  او  موتبر  مه

   اوقس    گيمرِی  کنوم  از مغز ديل خو

   که  شور  نخری  ديگه از تای سر مه

 

   چيم   نوربند   تو   از بس  دلروبايه

   ده   گول   خاو  مه  ام  پيشيم ميايه

   ده  مريضيم  مه  ره  از گير نه ميله

   موحبت   تو   اوقس   بی  اينتيهايه

 

   کَيِشت   نوم از  غم  و از  بی نوايی

   نه  موفاموم  ده  می  غيتا  کوجايی

   اگه  دُم  شی  بشه   بايی ده پورسان

   اوقس  ناجور  شنوم تا خود تو بايی

 

   بی آل  افتاده   بودوم   روی  بيستر

   موکدوم  شيکوه  از  ديل ناله از سر

   گا  و   بيگا  ده  تای  سر مه بودی

   ازی  جوری  مه  نا  جوری مه بيتر

پيچه  کشالی   دوختر قوم

 اجب   پيچه  کشالی   دوختر قوم

  بيه    ميثل   نيالی    دوختر قوم

   بيه   ميثل   نيالی  تازه  و  راس

   ده  خوبی  بی ميثالی دوختر قوم

 

   غد ر سودا  ده  سر  موری گولی مه

   ز  آليم  بی  خبر  موری   گولی  مه

   مه ره توغ کو که بی تو دم مه بوره

   چيکه  بازم  سفر  موری   گولی مه

 

   ازيز   و  نرم  خويی   مايی تابو

   اميشه   خنده  رويی   مايی تابو

   ده  بين  دوخترون  شار  کابول

   اجب  مرغوله   مويی مايی تابو

 

   ديل   زاريم   اوا   خايی  لبايت

   اميشه  غرق   سودايی   لبايت

   گيرو نه کول دارايی ره يک ره

   ده  نخده  ميخره  تورای لبايت

 

   اليگو   کشکی  چوغلی  در  بيگيره

   آشيقی  مه  و  ديلبر   سر   بيگيره

   نيلغه واری کنوم قد موی شی بازی

   اگه  ده  تخت  ديل  بيستر  بيگيره

 

   غدر   غيتا   گيرو  پيتيوه  گشتوم

   امو  مولکای  بی  کوتيوه  گشتوم

   تو  واری  آدمی  نوربند نه ديدوم

   تمام   نوبيله   نوشيوه    گشتوم

 

   الا   مايی   بلی   بندی     ازاره

   فيريشته   خويی  نوربندی ازاره

   می چيسپه بوکی واری قد گپايت

   غورور  کوه  و کوهبندی  ازاره

 

   الا   ای    صايب   شير   تر     ديل

   نه رو  که  در  می گيره  بيستر ديل

   کمک از تای چادر سون مه سی کو

   که  پور  طاقت شونه بال و پر ديل

 

   ديليم   آدت  کيده  قد صولح و جنگ يت

   مزه   ميديه   مه  ره  جنگ  قشنگ يت

   ديليم    قرول   گيريفتی    چند    روزه

   چيکه ماشه نه نی سون مه توفنگ يت

مایی    تابوی    ازاره

الا    ای   مایی    تابوی    ازاره  

چیمایت    قاصیدی   فصل   بهاره

بیشی بیخیم صوبا سفر ره یی یوم

کنوم  قد    تار موی تو ایستیخاره

چیمیت آشیق بودوم آشیق ترم کد

مویت  دام  قییم   دور  و  برم کد

از دور جللس کیدی تای کتوک تو

زیده  آتیش  مره  خاگیشترم   کد

بی  غیر  از تو نی  یوم  تکمیل  کوجایی

گیریفتاروم   ده   درد   سیل     کوجایی

موفامی  کوی  مونوم  شَو تا گول صوب

کوجایی   یار   نازوک   دیل    کوجایی

شَوی   تریک   دیل  ره  کان    نوری

مره  منجی    اوماغ    و    غوروری

اگه راس شی بوگیم از دیست غوربت

مه خو بیخی خلاصوم  تو چوطوری؟

ساده نوربند و بی موشکیل مه باشی

گولی  اومید   کولی  آصیل مه باشی

جگه   پایت   به لی  اوقره مه باشه

امیشه   نازنین   دیل    مه    باشی

نی یی  پیش  نظر مه قیرو  قیرو

که میگریفتی خبر مه قیرو  قیرو

خطا یم  بی  جوابه  چند   روزه

ایکیرته  قاری سر مه قیرو قیرو

نه نوم باور به لی ایج کس نفس جو

کوجا  استی  ده  دادیم رس نفس جو

ازی  دونیا  و  کولی      آصیلاتیش

فقط ایشقیت مره بس بس  نفس جو

به لی  کاکول  تو  باشوم

گاج  رنگه  به لی  کاکول  تو  باشوم

رفیقی   خنده ی   مقبول   تو  باشوم

بیخانوم  شیعر  ایشقی  از  تای   دیل

تو گول باشی و مه بولبول تو باشوم

 

 

بوی   پیچه   تو  ده  سومبول   نه باشه

از   تو   واری   کسی   مقبول  نه باشه

الی   از   تای    دیل   دایم   می  خانوم

خودیت گول باشی اومریت گول نه باشه

 

 

تو واری گول گولی  مقبول نه باشه

پیرو  لَو لَو  چپه   کاکول  نه باشه

الی   دایم    امی    باشه    دووایم

چیراغ  توخینه  تو  گول  نه باشه

 

گولی گول

تنا   شیشتی  دیل   پیتو   گولی گول

بلی  شانه  مویا  پورتو   گولی گول

ده مه ثابیت شود از قاشیت که عیده

نی یه  آجد  ده  مایی نو  گولی گول

 

 

ده  قاشا  مایی نو باشی گولی گول

مه یوم  دان  تگو باشی گولی گول

بوگی  تورای  دیل  خو  یکه  یکه

سر سینه مه  خو باشی گولی گول

 

 

              گول ای گول

 

 

دیلیم قیرو شوده گب رو گول ای گول

تنا  میله  مره  ار  شو  گول ای گول

بیگر  مظلوم  ره  ده  پالوی خو بیلو

قیناعت  نه  ده  پاد جو گول ای گول

 

 

گول سورخ  بها ر استی گول ای گول

پنای کیشت و کار استی گول ای گول

مره  که  توغ  مونی  از شینگ چادر

امیشه  خنده دار  استی گول ای گول

اَجب   بیه    بیلندی

جُوان  بومنی   اَجب   بیه    بیلندی

ده  غیتی  توره  گوفتو  میثل  قندی

ده  بینی  دوختیرون  مولگ   آزره

تو از کول  بیهترین  و دیل پیسندی

پوده  شود  اوستوخانیم   قیرو قیرو

کرخت    منده   زوبانیم   قیرو قیرو

امو    تورای   گینه    تو    ازیزوم

شوده   تیبنه   ده   جانیم  قیروقیرو

چیمایت پور خوماره بندی دیل مه

وفایت   بی شوماره  بندی دیل مه

مه ره پیچیق کنو  شیفتی بغل خو

که  دونیا  بیتوباره  بندی دیل مه

اجب  بیه بیلند  و خوش   صیفاتی

اَلی  مزگی  تر  از  قند  و    نباتی

ده نوربندی تو شک ندروم ازیزوم

مگم   قیرو   کمک   بی   ایتیاتی

بوگی  شیری   نیشانی  از  محل   خو

بیسه  سَم  کو  ده گوش دیل غزل خو

سونی قَیشَخ شودی جاغه مه توغ کو

بیدی  ماخ  از  لبای  پور   اَسل  خو

تو  نوربندگ   اجب  جادوگیری  نی

ده خاویم تا گول صوب شبکیری نی

مه ره  ایلمگ  کیده خود تو توتا نی

موی  تریگ  مه ره خاگیشتیری نی

گولا  پیش  چیمایم خاره  بی  تو

دیگی  اوماغ دیل نوکساره بی تو

ده  جانیم  کوتو  از  کو  و بیابو

اَستین خو  بل زیده آشاره بی تو

(طو طی)

uf از داستی زا مانه

Khodaya qalby man ghamgina imshap

Dellam chon laa lahaa khonina imshap

naame daanam chara dasty Zamanaa

Gully oomrye mara mechinaa imshaap

Dellam ganjy naye gham haye besyar

oo joodaam khasta az Tikraar Tikraar

Delly maan degaa az jabree Zamaana

Shodaa az Zindaagy Bezaaar Bezaaar

             uff az desti zamana                                        

Khodaya jegar khonam === az amadan peshay manam

injaa agar behishtit haast === az in behisht gorezon am

                                 Totti uk